Ergenlik dönemindeki yalnızlık “ödül arama” davranışını tetikliyor

Yapılan bir araştırmaya göre; ergenlerin sadece birkaç saatlik sosyal izolasyondan sonra ödül arama konusunda oldukça motive olduklarını ortaya koydu. Bu, onları sosyal etkileşime yönlendirmede faydalı olabilir, ancak bağlantı kurma fırsatları sınırlı olduğunda, alkol veya uyuşturucu gibi daha az sağlıklı ödüllerin peşinden gitmelerine yol açabilir.

Sosyal olarak izole olduğumuzu hissettiğimizde, beynimiz bizi ödül aramaya teşvik eder. Mevcut teori, bunun başkalarıyla yeniden bağlantı kurmamıza yardımcı olan faydalı bir evrimsel adaptasyon olduğunu savunuyor. Cambridge Üniversitesi liderliğindeki bir araştırma, ergenlik çağının sonlarındaki insanların yalnızlık deneyimine karşı çok hassas olduklarını ortaya koydu. Sosyal etkileşimden sadece birkaç saat sonra, ergenler ödül almak için önemli ölçüde daha fazla çaba sarf ediyor. Ödül arama motivasyonunun artması, sosyal yeniden bağlantı kurmaya yardımcı olabilir. Ancak başkalarıyla bağlantı kurmak mümkün olmadığında, davranış değişikliği sorunlu olabilir; örneğin, bazı kişilerin alkol veya uyuşturucu gibi ödülleri arama eğilimini artırabilir. Çalışma, izolasyon sırasında daha yalnız hissettiğini bildiren ergenlerde bu etkinin daha güçlü olduğunu buldu. Çalışma katılımcılarının izolasyon sırasında sosyal medyada başkalarıyla etkileşim kurmalarına izin verildiğinde, kendilerini daha az yalnız hissettiklerini ve bunun sonucunda ödül arayışı davranışlarının daha az dramatik bir şekilde değiştiğini bildirdiler. Rapor Communications Psychology dergisinde yayımlandı. Raporun başyazarı ve çalışmayı Cambridge Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nde yürüten Dr. Livia Tomova, “Çalışmamız gençlerin çok kısa süreli izolasyonlara ne kadar duyarlı olduklarını gösteriyor” dedi.

Şu anda Cardiff Üniversitesi’nde görev yapan Tomova, “Yalnızlığın ergenlerin ödül arama motivasyonunu önemli ölçüde artırdığını bulduk; bu daha fazla sosyal temas, para veya başka bir şey olabilir” diye ekledi. Araştırmalar, ergenlik dönemindeki yalnızlığın son on yılda dünya çapında iki katına çıktığını gösteriyor. Sosyal medyanın bu durumun sorumlusu olduğu öne sürülüyor, ancak araştırmacılar toplumdaki diğer birçok değişimin de buna sebep olabileceğini söylüyor. Raporun kıdemli yazarı, Cambridge Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nden Profesör Sarah-Jayne Blakemore, “Sosyal medya bazı ergenlerde yalnızlığa yol açabiliyor, ancak çalışmamız bu ilişkinin karmaşık olduğunu gösteriyor” dedi.”Başkalarıyla sanal etkileşim kurmak, izole olmuş gençlerin sosyal medyaya erişimi olmayanlara kıyasla dışsal ödüller arama konusunda daha az istekli olmalarına neden oluyor gibi görünüyor. Bu, sosyal medyanın izolasyonun bazı olumsuz etkilerini azaltabileceğini gösteriyor; ancak elbette aynı zamanda ne gibi potansiyel zararlı etkileri olabileceğini bilmiyoruz.”

Çalışmaya katılanlar sosyal medyaya erişimleri varsa izolasyonda daha az sıkılır ve yalnız hissederlerken , erişimi olmayanlarla aynı olumlu ruh halinde aynı düşüşü yaşadılar.Sosyal etkileşim temel bir insan ihtiyacıdır ve eksikliği yalnızlığa yol açar. Şimdiye kadar, yalnızlığın ergenlik dönemindeki davranışları nasıl etkilediğine dair çok sınırlı bir anlayış vardı ve bilimsel deneylerin çoğu hayvan modelleri üzerinde gerçekleştirilmişti.

Çalışma nasıl yapıldı? Araştırmacılar, İngiltere’nin Cambridge kentindeki yerel bölgeden gençleri işe alarak , iyi sosyal bağlantıları olan, daha önce herhangi bir ruhsal sağlık sorunu yaşamamış ve yaş gruplarına göre ortalama yalnızlık seviyelerine sahip 16-19 yaş aralığındaki 40 ergenden oluşan bir grup oluşturmak için kapsamlı bir tarama gerçekleştirdiler.Katılımcılara her görev için başlangıç puanlarını belirlemek üzere ön testler uygulandı. Ardından, iki farklı günde, aynı bilgisayar tabanlı görevleri tekrar tamamlamadan önce bir odada üç ila dört saat yalnız kalmaları istendi.İzolasyon günlerinden birinde katılımcılar hiçbir sosyal etkileşimde bulunmazken, diğer günlerinde telefon veya dizüstü bilgisayarları aracılığıyla sanal sosyal etkileşimlere erişebildiler.Çalışmada, sanal etkileşimlerin mümkün olduğu durumlarda katılımcıların neredeyse yarısının zamanlarının yarısından fazlasını çevrimiçi geçirdiği, çoğunlukla arkadaşlarına mesaj göndermek için Snapchat, Instagram ve WhatsApp kullandığı görüldü.

Çalışma, genel olarak katılımcıların yaklaşık dört saat izolasyonda kaldıktan sonra olumlu sosyal etkileşim görsellerine bakma ve para kazanabilecekleri oyunlar oynama konusunda daha istekli hale geldiklerini ortaya koydu. Ayrıca, ‘meyve makinesi’ türü oyunlarda bu ödülleri nasıl kazanacaklarını öğrenme konusunda da daha başarılıydılar.İzolasyon sırasında başkalarıyla sanal olarak etkileşim kurabildikleri zaman, kendilerini daha az yalnız hissettiklerini bildirdiler. Ayrıca, izolasyon sırasında sanal sosyal etkileşimde bulunmadıkları zamana kıyasla, görevleri yerine getirmek için daha az çaba sarf etme eğilimindeydiler.

Kaynak: Emily Towner