Neden Hâlâ Mutsuzuz? Yanlış Adreste Aranan Ferahlık!

Ayetullah Coşkun

ayetullahcoskun@hasbahcegazetesi.com

“İnsan sadece mekândan hicret etmez. Zihnen ve kalben de hicret eder, uzaklaşır, arayışa düşer. Bir düşünce, inanç, ideoloji ya da bir his, seni saplantı batağına çekiyorsa hicret et. Tebdili mekân gibi tebdili fikirde de ferahlık vardır.”

Mekân değiştirmek her zaman bir başlangıç vaat eder. Yeni bir şehir, yeni bir ev, yeni bir hayat… Türkçede yerleşmiş olan “Tebdili mekânda ferahlık vardır” sözü, bu beklentinin en güzel özetidir. Ancak, fiziki bir göç (hicret) her zaman aradığımız huzuru getirir mi? İşte, bu sorunun yanıtını bambaşka bir boyuta taşıyan derinlikli bir görüş, asıl hicret’in nerede olduğunu fısıldıyor.

Bahsi geçen bu görüş, insanın sadece fiziki bir varlık olmadığını, dolayısıyla göçünün de sadece coğrafi bir hareketle sınırlanamayacağını öne sürüyor. “İnsan sadece mekândan hicret etmez. Zihnen ve kalben de hicret eder, uzaklaşır, arayışa düşer.” Bu sözler, değişimin kapısının dışımızdaki dünyada değil, bizzat içimizde, düşünce ve duygu dünyamızda olduğunu ilan ediyor.

Modern çağın getirdiği en büyük tuzaklardan biri, fikri konformizm ve saplantıdır. İnançlarımızın, ideolojilerimizin, hatta duygusal bağlarımızın zamanla bizi kısıtlayan, ufkumuzu daraltan bir “saplantı batağına” dönüşebileceği uyarısı yapılıyor. Sorgulamayı bıraktığımız her düşünce, bizi özgürleştirmek yerine esir alıyor.

İşte tam bu noktada, metin radikal bir çağrıda bulunuyor: “Bir düşünce, inanç, ideoloji ya da bir his, seni saplantı batağına çekiyorsa hicret et.”

Bu, sadece bir tavsiye değil, zihinsel bir hayatta kalma talimatıdır. Zira bir insan ancak kısıtlayıcı fikirlerinden uzaklaşmayı göze aldığında, yani hicret ettiğinde, gerçek arayışa düşebilir ve bireysel gelişim yolculuğuna başlayabilir.

Bizi esas aydınlatan ve rahatlatan cümle ise, yüzyıllardır bildiğimiz sözü tersine çeviren o güçlü benzetmedir: “Tebdili mekân gibi tebdili fikirde de ferahlık vardır.”

Yeni bir coğrafya, evet, bize yeni manzaralar, yeni insanlar sunar. Ancak o manzaralara bakan göz aynıysa, o insanlarla kurulan bağlar aynı kalıpları tekrar ediyorsa, kısa sürede o ferahlık hissi kaybolur. Oysa zihnimizi değiştirdiğimizde, dünyayı algılama biçimimiz değişir. Eski sorunlara yeni çözümler bulur, eski ilişkileri yeni bir gözle değerlendiririz.

Gerçek ferahlık, kilometrelerce uzağa gitmekte değil, kendi düşünce sistemimizden bir adım uzaklaşabilmekte saklıdır. Bu, en zor ama en değerli hicrettir. Bize düşen, saplantı batağına düşmeden, zihnimizi ve kalbimizi özgürleştirecek o cesur kararı almaktır: Fikren göç etmek.

Vesselam.

Ayetullah COŞKUN