Omuzlarda “Hiç” Olmanın Yükü

Hatice Derin SİLAHLI

silahlisahin@gmail.com

Herkesin “hiç” olduğunu unutup “her şey” olduğunu zannettiği zamana…

Kalplerdeki puslu aydınlığın gözlere yansıdığı ve gözlerin öz’lere kör baktığı, afâkın gecenin siyah çarşafına büründüğü ve masivaya bencillik yağdığı gün de ki; SUS!

Eteğindeki taşları başkalarının başına çalanlarla, kendi çamurunu başkalarına bulaştıranların harbinde galip gelmektense bir başka alemin canlısı gibi mağlup durmak da asalettendir.

Kâmilin yanında câhil kalınmazken câhilin yanında câhil kalmak kaçınılmazdır. Âlim âlimi dokusundan, câhil câhili kokusundan tanır. Zirâ çürümüş kelimelerin çığlığı bin fersahtan işitilir. Bin fersahtan uzanır kolları ve yakana yapışır.

“Açıp da kalbine mi baktın” hadisi şerifini hatırlayıp “Ümmetinin kalbinin kiri ağzından akıyor, Ya Resulullah” diyerek çekilen içli bir nefes, cam gibi kesip atıyor sırasını bekleyen diğer nefesi.

Ferâsetin yerini yerli yersiz cesâret alıyor, fikri olmayan her şeyi zikretmekten kaçınmıyor. Bilmeyenin bilgisizliği bilenin sükûtunu ayaklar altına alıyor. Ve her can sıkıntısında avuçları kaşınan savaşçı gibi birini hedef alıp adeta haykırıyor; “Seni seçtim pikachu”

Pikachu’nun gözleri yaşlı. Bir kırsa asalet zincirini, câhili câhil seviyesinde itinayla incitecek. Dudaklarını ısırıyor, çalıyı dolaşıyor.. “Her şey” olanların en câhili olmamak adına susup “Hiç” olmanın yükü çöküyor omuzlarına. Eyvallah demenin en zorunu yaşıyor…

Toplumda itibar sahibi olmanın yolu başkalarını rencide etmekten geçmediği aşikârken her köşe başında eteğine taş dolduranlar bekliyor. “Bu taş anam için, bu taş babam için, bu taşı niye attığımı ben de bilmiyorum ama ziyan olmasın al bakalım bu da senin hakkın” der gibi gazabını cömertçe yağdırıyor tevâzu sahiplerine.

Çok biliyorlar, çok konuşuyorlar. Herkesten daha doktor, herkesten daha öğretmen, herkesten daha gün görmüş ama sonradan görmüşler. Günlerini gösterecek başka bir câhilin yolunu gözler gibi hasretle kıvranıyorlar.

Dünya sahnesinde insanlara, simasına göre mi rol veriliyor yoksa rolüne göre mi sima çiziliyor bilemeyiz lâkin herkes rolünün hakkını ziyadesiyle veriyor…

Ve dillere iki mısra dökülüyor;

Kelâmı ehline söyle, işitir âr eylemez,
Dört kitabı tefsir etsen, cahile kâr eylemez.

Hatice Derin SİLAHLI