Recebiye’nin Gönül Köşesi: Bir Şişenin Anlattıkları

Bugün üç harfli marketlerden birine uğradım. Kapının önünde uzun bir kuyruk vardı. Önce yeni bir indirim var sandım. Sonra gördüm ki insanlar ellerindeki boş şişeleri depozito makinelerine vermek için bekliyordu.

Kiminin elinde bir poşet kiminin omzunda çuval vardı. Gençler, yaşlılar, emekliler… Güneşin altında sabırla sıralarını bekliyorlardı. Bir şişe, iki şişe, on şişe… Her biri için bir lira. İşte o an, içime derin bir hüzün çöktü.

Bir zamanlar çocuklarımızın harçlığı olan paralar, bugün insanların bütçesine katkı olsun diye saatlerce beklenen bir değere dönüşmüş. Kim bilir, o çuvallar dolusu şişeler kaç ekmek, kaç litre süt, kaç günün pazar masrafı demekti?

Oradan ayrılıp pazara uğradım. En mütevazı sebzenin elli liradan başladığını, meyvenin yüz lirayı bulduğunu gördüm. Tezgâhlara bakan gözlerde aynı soruyu okudum: “Bu ayı nasıl çıkaracağız?”

Bir emekli maaşı yirmi dört bin lira… Kira, faturalar, ilaçlar, mutfak masrafı derken geriye ne kalıyor? Ömrünü çalışarak geçirmiş insanlar, bugün en temel ihtiyaçlarını hesaplayarak yaşamak zorunda kalıyor.

Bu satırları yazarken herhangi bir serzenişin değil, bir vicdan muhasebesinin içindeyim. Çünkü mesele sadece boş şişeler değil. Mesele, o kuyruğun bize anlattıkları…

Bir toplumun hâlini anlamak için bazen rakamlara değil, insanların beklediği kuyruklara bakmak gerekir. Bugün o kuyrukta, alın terinin, geçim derdinin ve yarın kaygısının sessiz hikâyesi vardı.

Yine de umudumu kaybetmek istemiyorum. Bu topraklar nice zorluklar gördü. Yoklukları da gördü, bereketli günleri de… Dilerim ki hiçbir anne pazar filesini doldurmak için hesap yapmak zorunda kalmasın; hiçbir emekli ay sonunu getirebilmek için çaresizlik hissetmesin.

Ve dilerim ki çocuklarımız bir gün bugünü yalnızca büyüklerinden dinledikleri bir hatıra olarak hatırlasın.

Eve dönerken aklımda tek bir soru vardı:

“Nereye gidiyoruz?”

Belki de asıl sormamız gereken şudur:

“Birbirimizi görmeye, duymaya ve anlamaya ne kadar devam ediyoruz?”

Sevgiyle ve umutla kalın.

Recebiye ÇATAK SEZER

Tweetle

Paylaş

0 Paylaşımlar