SANATIN GÜCÜ

Mustafa K. Topaloğlu

topaloglumustafa@hotmail.com

İnsanları etkilemenin ve yönlendirmenin en etkili yolu sanattır. Sanat dalları, herkesin bildiği gibi; mimarlık, heykelcilik, resim, edebiyat, müzik, tiyatro ve sinema olmak üzere yedi alandan oluşmaktadır. Yedinci sanat olarak kabul edilen sinema sanatı da bunların içinde en öne çıkan alanlardan biridir.

Sinema sayesinde kitleler yönlendirilmekte ve insanlar kalıba sokulmaktadır. Bu açıdan sinema sanatı, birçok sanatı içinde barındırabilen bir iletişim aracıdır. Bu iletişim içerisinde televizyon dizileri hepsinin önüne geçmiş durumdadır.

Sinema yalnızca sanatsal bir üretim değil, aynı zamanda toplumsal bir başkaldırıdır. Sinemanın gücü, karanlığa meydan okuyan bir alanın olmasıdır. Bir film izlerken sadece bir hikâye anlatılmıyor, çoğu zaman toplumun görmekten kaçındığı, söylemekten çekindiği sorunlar yansıtılıyor. Sinemanın sanat olarak değeri, insanı ve yaşanan gerçekleri çok yönlü bir anlatımla yansıtıyor olmasıdır. Kültürel, sosyal ve politik dinamiklerinin yanında insanın ruh dünyasını da derinden etkileme özelliğine sahiptir. Sinema sayesinde insanlar hayatı ve kendilerini anlamlandırıyorlar.

Sinema sanatı; kültürleri, yaşamları ve ideolojileri etkisi altına almada evrensel bir dile sahiptir. Bu sayede insanları istenilen kalıba, istenilen şekle ve istenilen düşüncelere sokabilmektedir. Sinema eğlence kültürü olarak ortaya çıktı ama günümüzde artık bu alan bir propaganda aracı olarak kullanılmaktadır. Din karşıtlığından tutun da cinsel sapmalara kadar her konuyu anlatmaktadır.

Özellikle günümüzde sinema sanatının rolünü medya piyasasında daha net, daha açık bir şekilde görüyoruz. Ne yazık ki bu alan, kötü niyetli kişilerin elinde olması nedeniyle insanları yanlış yönlendirmekte ve toplumsal yozlaşmaları da beraberinde getirmektedir.

Sinema filmlerinde şiddet öğesi, özellikle ticari amaçla yapılan filmlerde çok fazladır. Bu da gelişme çağındaki bireylerin şiddete bakışını etkiliyor ve bu kişileri şiddete yöneltiyor. Ya da filmlerdeki cinsel içerikler ahlâkî normların aşınmasına neden oluyor. Özellikle drama ve trajedinin abartılı bir şekilde verildiği filmler, kişilerin duygularını olumsuz yönde etkiliyor, aynı zamanda tahrik ediyor.

Şiddetin yıkıcı etkisi her toplumda tartışılan bir olgu olmuştur. Her ne kadar tedbirler alınsa da bunun önü alınamamıştır. Şiddetin, tecavüzün ve sapıklığın meşrulaştırılması sonucunda toplumsal sorunların ve faciaların ardı arkası kesilmiyor.

Küresel düzeyde sinemanın güçlenmesi karşısında bugüne kadar ciddi anlamda alternatif bir sinema sektörü oluşmamıştır. Küçük çapta birtakım girişimler olduysa da varlıklarını toplumlara geniş anlamda yansıtamamışlardır. Bu bir ekip ve sermaye işidir.

Bu zor ve acı gerçekler karşısında hangi durumlar olursa olsun işe bir yerden başlamak gerekiyor. Yapılanlar yeterli olmamakla birlikte “Hiçbir şey yapmamaktan iyidir” demekle şimdilik yetinmek zorundayız.

Mustafa K. TOPALOĞLU