Tarihsel veriler net bir hakikati ortaya koymaktadır: Sümer; Toros-Zagros hattından, Horasan Yolu’ndan ve Rovandüz Boğazı’ndan beslenmeden varlığını sürdüremezdi. İhtiyaç duyduğu hammaddeyi Anadolu ve İran coğrafyasından temin etmek, hayatta kalmak için ise suyu kolektif bir akılla yönetmek zorundaydı. Binlerce yıldır bu coğrafyada varlığını sürdüren işbirliği kültürü; bugün de toprağı korumak, su kaynaklarını yönetmek ve tarihsel-kültürel mirasa sahip çıkmak için ihtiyaç duyulan yegâne temeldir.