Tevbe Etmek İçin Daha Ne Bekliyorsun?

Ayetullah Coşkun

ayetullahcoskun@hasbahcegazetesi.com

Hayat, çoğu zaman bitmek bilmeyen bir koşturmaca ve “yarın hallederim” dediğimiz ertelemelerin toplamından oluşur. Bu erteleme döngüsüne en çok kurban verdiğimiz kavramlardan biri de manevi arınma, yani tevbedir. Birçoğumuz mükemmel olmayı, yaşlanmayı ya da hayatın durulmasını bekleriz. Ancak gerçek şu ki: Tevbe, bir bitiş çizgisi değil, her an yeniden başlayabilme iradesidir.

Ertelemenin Psikolojisi ve “Mükemmel Zaman” Yanılgısı

İnsanoğlu, hatalarıyla yüzleşmeyi genellikle ağır bir yük olarak görür. Bu yükten kaçmak için zihnimiz bize çeşitli bahaneler üretir: “Henüz gencim, ileride yaşayınca hallederim. Hatalarım çok büyük, önce biraz düzelmem lazım. Şu yoğun dönemim bir geçsin, kendime vakit ayıracağım.”

Oysa tevbe için “ideal bir mevsim” yoktur. Kalbin pişmanlık duyduğu o an, en doğru andır. Kur’an-ı Kerim bu konuda bizlere şu umut dolu kapıyı açar:

“De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine günahta haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.” (Zümer Suresi, 53. Ayet)

Kur’an Meali Okumayan Kalmasın

Tevbe etmek sadece bir pişmanlık değil, aynı zamanda yeni bir yol haritası çizmektir. Bu yolda kaybolmamak için ise Yaratıcı’nın bize gönderdiği mesajı anlamak gerekir. Sadece okumak yetmez; ne dendiğini, bizden ne istendiğini ve bize nasıl bir müjde verildiğini kavramak için Kur’an meali okumaya başlamalıyız.

Bu ilahi daveti anlamayan, o mesajın sıcaklığını kalbinde hissetmeyen tek bir kişi bile kalmamalı. “Kur’an meali okumayan kalmasın” diyerek yola çıkmak, karanlıkta fener yakmak gibidir. Kendi dilimizde bu mesajla bağ kurmak, tevbe kararlılığımızı sarsılmaz bir temele oturtacaktır.

Neden Şimdi?

Zamanın elimizdeki en kaygan sermaye olduğunu biliyoruz. Tevbeyi ertelemek, sadece ruhsal bir yükü taşımaya devam etmek değil, aynı zamanda o yükle veda etme fırsatını riske atmaktır.

Harekete geçmek için büyük törenlere ihtiyaç yok. İnsanın iç dünyasında vereceği o kararlı ses, her şeyi başlatmaya yeter: “Şimdi şükrediyorum, tevbe ediyorum ve ibadetlerime başlıyorum” diyebilmek, karanlıktan aydınlığa atılan en büyük adımdır.

“Tevbe etmek için daha ne bekliyorsun” sorusu, bir yargılama değil, bir davettir. Bu davet, insanın kendisine, huzura ve içsel barışına olan yolculuğunun ilk adımıdır. Unutulmamalıdır ki; kapı hiçbir zaman kapalı değildir, sadece o kapıdan içeri girmeyi dilemek ve O’nun rehberliğine sarılmak gerekir.

Hayat, ertelemeye gelmeyecek kadar kısa; af ve mağfiret ise beklemeyecek kadar geniştir. Bugün, şimdi, şu an; kalbinin sesini dinlemek ve o büyük dönüşü başlatmak için en güzel zamandır.

Gelin hep beraber Allah’a sığınalım ve onun ipine sımsıkı sarılalım.

Ayetullah COŞKUN