İnsanın Doğduğu Yer mi, Doyduğu Yer mi? Şair ve Yazar Hüseyin Akın’dan Ezber Bozan Çıkış!

Modern dünyanın hızla betonlaştırdığı, insanı topraktan ve hafızadan kopardığı bir çağda yaşıyoruz. Büyük şehirlerin gürültüsü arasında “doyduk” sanırken ruhumuzun bir köşesinde hep aç kalışımızın sebebi, belki de köklerimizle olan bağımızı zayıflatmış olmamızdır. Halk arasında ezbere tekrarlanan “İnsanın doğduğu yer değil, doyduğu yer önemlidir” söylemi, gerçekten de insan ruhunun gerçeğini yansıtıyor mu?

Hasbahçe Gazetesi olarak; kalemiyle, duruşuyla ve edebiyatımıza kattığı değerlerle yakından tanıdığımız şair ve yazar Hüseyin Akın ile gerçekleştirdiğimiz bu özel söyleşide; İstanbul’un kargaşasından bir dağ köyünün tabiatına, ateş böceklerinin aydınlattığı çocukluk gecelerinden şiirin gizli kaynağına kadar pek çok konuyu konuştuk. Köklerin inatçı sahiplenişini ve bir memleket türküsünün insan ömrü boyunca kalpte nasıl yankılandığını usta yazarın kendi cümleleriyle okurlarımıza sunuyoruz.

“Doğduğun Değil Doyduğun Yer” Lafından Hiçbir Şey Anlamıyorum

Hocam, toplumda çok sık kullanılan “İnsanın doğduğu yer değil, doyduğu yer önemlidir” sözü var. Siz eserlerinizde bu ezberi bozan ifadelere yer veriyorsunuz. Bu sözü neden sorguluyorsunuz?

Doğduğun değil doyduğun yer” ifadesinden açıkçası ben bir şey anlamıyorum. Yüzyıllardır bu ülkede insanlar ekmek parası için gurbete düşmüş, kimisi memleketine bir daha dönmemeye ahdetmiş olsa da; son nefesten sonra cenazelerini doğdukları yere göndermek bu çağrıya uygun bir adet hâlini almıştır. Bu tezat bile aslında köklerin ne kadar inatçı olduğunu gösteriyor.

“Elli Yıldır İstanbul’dayım ama Nerelisin Denince Aklıma İstanbul Gelmiyor

Peki, uzun yıllardır İstanbul’da yaşayan biri olarak sizin bu megakentle kurduğunuz bağ nasıl? İstanbul sizin için ne ifade ediyor?

Elli yıldır İstanbul’dayım, ama kendimi hâlâ doğduğum köye izafe ediyorum. Birisi bana nerelisin, diye sorduğu zaman “Sinop” diyorum; İstanbul aklıma bile gelmiyor. Hem sonra İstanbul benim ne doğduğum ne de doyduğum yer. Birileri bu koca şehirde fazlasıyla doymuş olabilir; ama ben hep açlığımı muhafaza ediyorum. Kalbimi de, beynimi de, karnımı da doyuran bu şehir değil. Doğduğum yer doyduğum yerdir benim.

“Diken Uçlarıyla, Dağ Çilekleriyle Doyurdum Karnımı”

O dönemin, o coğrafyanın sizde bıraktığı izleri ve şiirlerinize yansımasını nasıl anlatırsınız?

Elektriğin olmadığı Sinop’un bir dağ köyünde tabiatın bütün tabi reflekslerine şahit oldum. Ateş böceklerinin kılavuzluğunda buğday başaklarına sürünerek gece yürüyüşü yaptım. Dut ağacının dibinde ay ışığı altında sohbetler ettim. Yağmurun dokunduğu toprağın kokusunu içime çektim. Tezek kokusundan kaçmadım, çiçekleri ve ağaçları adlarıyla çağırdım. İncir ağacına mersiye yazdım. Domatesin gerçeğini sahtesinden ayırdım. Yarayı iyileştiren domatesler yedim. Bostanların kokusunu ezberledim. Söğüt ağacının dibinde sükûnet aradım. Toprakla aramdaki ünsiyeti üstümü başımı çamurladığım an anladım. Diken uçlarıyla, böğürtlenlerle, dağ çilekleriyle doyurdum karnımı. Kurt, çakal, tilki sesleriyle uyudum, ezanla ve horozla uyandım. Gecenin karanlığından çekirge seslerine tutundum. Kedi gölü, Erenler Arkası, Sekiz Ortaklık, Kesne dağı şiirimin orta yerine kuruldu.

“Bütün Şiirlerimde Doğduğum Memleketin Türkülerini Çağırıyorum”

Kaleme aldığınız eserlerde bu coğrafyanın yerini ve temel hissiyatını okurlarımıza nasıl özetlersiniz?

Yazdığım şeyin içeriği ne olursa olsun aslında ben bütün şiirlerimde doğduğum memleketin türkülerini çağırıyorum.

Eyvallah. Değerli vakit ayırıp bu güzel sohbeti bizimle paylaştığınız için teşekkür ederiz. Son olarak Hasbahçe Gazetesi okurları için neler söylemek istersiniz?

Yerel basının ve özellikle mahalle kültürünü, hafızayı ve kökleri yaşatan dijital mecraların kıymeti günümüzde çok daha büyük. Hasbahçe Gazetesi de bu anlamda İstanbul’da ve Kağıthane’de çok önemli bir köprü vazifesi görüyor.

Köklerine, toprağına ve memleket sevdasına sahip çıkan tüm Hasbahçe Gazetesi okurlarına selam ve sevgilerimi iletiyorum. İnsanın doğduğu yerle olan bağı ne kadar diri kalırsa, hayata ve şehre bakışı da o kadar zenginleşir.

Hasbahçe Gazetesi Özel Röportaj

Tweetle

Paylaş

0 Paylaşımlar