UNUTTURULAN GAZZE VE İMTİHANIMIZ

Bizler dâhil olduğumuz her sohbet meclisinde Müslümanların kardeşliğinden, aramızdaki sevgi ve muhabbet bağının sarsılmazlığından bahseder; bu bağın hayati önemini dilimizden düşürmeyiz. Ancak pratik hayata geldiğimizde, bu ifadelerin ne kadar derin bir sınavdan geçtiğine hep birlikte şahit oluyoruz.

Gazze’de yaşanan soykırımı ve katliamları aylardır televizyon ekranlarından sanki bir film izler gibi seyrettik. Sosyal medya akışlarımızda İsrail’in imza attığı vahşetin en acımasız kareleriyle yüzleştik. Pek çoğumuz “Moralim bozuluyor”, “Görünce dayanamıyorum”, “Yüreğim kaldırmıyor” diyerek ekranı kaydırdık ve o katliamları zihnimizden uzaklaştırmaya çalıştık. Oysa kaçtığımız şey videolar değil, kendi vicdanımızdı. Müslüman kardeşlerimize uygulanan sistematik zulme karşı gözlerimizi kapatarak vicdanımızı baskılamayı tercih ettik.

İşgalci İsrail yönetimi, yıllardır sürdürdüğü amansız bombardımanlarla binlerce kardeşimizi katletti. Ancak İsrail, sadece bomba yağdırarak Gazze’deki direniş ruhunu ve halkın iradesini kıramayacağını çok iyi biliyordu. Bu yüzden felaketin asıl faili olarak daha karanlık ve sistematik bir planı devreye soktu: Evleri, hastaneleri, altyapıyı, su şebekelerini ve temel yaşam standartlarını sağlayan ne varsa doğrudan hedef alıp yerle bir ederek bölgeyi bilerek yaşanamaz hâle getirdi. Bugün yaşanan açlığın, dondurucu kış şartlarındaki çaresizliğin ve yayılan salgın hastalıkların tek sebebi; İsrail’in bilinçli olarak kurguladığı bu abluka ve yıkım politikasıdır. Bombaların durduğu anlarda bile İsrail’in dayattığı insanlık dışı ambargolar sebebiyle kardeşlerimiz hayatlarını kaybetmeye devam etmektedir.

Tüm bu trajedi ve İsrail’in sebep olduğu yıkım gözlerimizin önünde, canlı yayınlarda yaşanırken; Gazze’deki kardeşlerimize sırtımızı dönerek veya kulaklarımızı tıkayarak mahşer günü vereceğimiz hesaptan kaçamayız. “Görmedim, duymadım, bilmiyordum” deme lüksümüz yok.

Gazze’deki kardeşlerimizin yanında olmak için illa başlarına İsrail bombalarının yağmasını mı bekleyeceğiz? İsrail’in sebep olduğu açlık ve hastalıkla boğuşan, kış şartlarında çadırlarda yaşam mücadelesi veren insanlara el uzatmak için daha kaç canın yitip gitmesi gerekiyor? “Elimizden ne gelir ki?” diyerek konuyu kulak arkası etmek, sorumluluktan kaçmaktır.

Bugün yapmamız gereken; dualarımızın yanı sıra maddi ve manevi desteklerimizi kesintisiz bir şekilde sürdürmektir. Üstelik yapacağımız yardımlar konfor alanımızı bozmalı, tabiricaizse “canımızı acıtmalı” ki yarın hesap gününde Allah’a verecek yüzümüz ve söyleyecek bir sözümüz olabilsin. Gazze’yi unutmak, kendi insanlığımızı ve kardeşlik iddiamızı unutmaktır.

İdris PEŞEN

Etiketler: duyarlılık çağrısı » Filistin davası » Gazze » Gazze açlık ve kış » Gazze ambargo » Gazze Direnişi » Gazze insanlık dramı » Gazze Soykırımı » Gazze yardımlaşma » İDRİS PEŞEN » idris peşen » insanlık suçu » İslam Kardeşliği » İsrail katliamı » mazlum coğrafya » unutturulan Gazze » vicdani sorumluluk