Sömürü Kıskacındaki İnsanlığın Son Çıkışı İSLAM

Dünya ekonomisi faiz ve sömürü kıskacında can çekişirken, insanlık “ne kapitalizmin vahşi çarklarına ne de komünizmin hantal eşitliğine” mahkûm olmadığını hatırlıyor. İslam’ın “İnşirah” ruhuyla müjdelediği dinamik toplum modeli, modern çağın toplumsal isyanlarına karşı yegâne panzehir olarak öne çıkıyor.

Sömürgeci Zihniyetin Sonu: “Evlerde Ocak Sönüyor”

Batı medeniyetinin temelini oluşturan kapitalist zihniyet, bugün bankalar ve faktoring sistemleri aracılığıyla alın terini “faiz” potasında eritiyor. Sadece emeği değil, aile saadetini ve toplumsal huzuru da tüketen bu sistem; toplu intiharlar, biriken öfke ve kin dalgalarıyla sarsılıyor. İnsanlığı bir “sermaye aracı” olarak gören bu yapıya tepki olarak doğan komünizm ise, yaratılış gerçeklerini (fıtratı) göz ardı ederek çöktü. Zekâyı, yeteneği ve çalışkanlığı yok sayan “hantal eşitlik” anlayışı, insan ruhunun özgürlük ve gelişim ihtiyacına yenik düştü.

İnşirah Ruhu: Atalet Değil, Sürekli Yenilenme

İslam’ın çalışma ahlakı, bireyi uyuşukluktan ve ataletten koruyan ilahi bir dinamizm sunuyor. İnşirah Suresi’nde belirtilen “Bir işi bitirince hemen diğerine yönel ve yalnızca Rabbine dön” düsturu, Müslümanı sadece fiziksel olarak değil, ruhen de “dipdiri” tutan bir formüldür. Bu modelde insan, sadece kendisi için değil, “Salih Amel” bilinciyle toplumu ihya etmek için çalışır.

“Dini Yalanlamak” Olarak Sosyal Duyarsızlık

Haberimize konu olan analizde en dikkat çekici nokta, ibadetin toplumsal yardımlaşmadan koparılamayacağı gerçeği. Kur’an-ı Kerim, namazı sadece şekli bir ritüel olmaktan çıkarıp eyleme dökülmesini emrediyor:

Maun Suresi Uyarısı: Yetimi itip kakan, yoksulu doyurmayan ve yardıma engel olanların kıldığı namaz, Kur’an tarafından “gösteriş” ve “dini yalanlamak” olarak nitelendiriliyor.

Saffat 25’in Çığlığı: Azap anında sorulan “Neden birbirinize yardım etmiyorsunuz?” sorusu, bugünkü toplumsal vurdumduymazlığın ahiretteki ağır faturasını hatırlatıyor.

Karşılıksız Borç: “Karz-ı Hasen”

İslam, yoksula verilen zekatı, sadakayı ve infakı; muhtaca değil, doğrudan “Allah’a verilmiş güzel bir borç” olarak tanımlar. Bu bakış açısı, dünyevi yardımlaşmayı ebedi bir cennet yurdunun anahtarı haline getirir. Hiçbir yetimin, yoksulun ve acizin sahipsiz kalmadığı bu “Huzur Toplumu” ideali, modern dünyanın içine düştüğü manevi boşluğa en güçlü cevaptır.

İnsanlık, ruhu öldüren kapitalist faiz sisteminden ve fıtrata aykırı hantal ideolojilerden kurtulmak istiyorsa, rotasını yeniden “fıtratın dini” olan İslam’ın sosyal adaletine kırmalıdır.

Hasbahçe Gazetesi Özel Haber

Tweetle

Paylaş

0 Paylaşımlar