ALFABE ve ATATÜRK

Necati Yüzüak

necati@hasbahcegazetesi.com

1917 Bolşevik İhtilali sonrası dogmatik bir inanç maddesine çevrilen Marksizm; tarih ve kültürün, iktisadi ideoloji çerçevesinde uydurularak tahrif edilmesine alet edilmiştir. Sovyet rejimine tabi Türk zümrelerinde genç nesiller, din aleyhtarı propaganda ile manevi çöküşe zorlanmışlardır. Dini medeniyet tesisi için Arap alfabesi birinci şart durumunda iken Ruslar, ilk önce bu alana saldırıda bulunmuştur.

Rus idaresi; “Alfabe Latin alfabesidir, mutlaka bunu kullanmalısınız” diyerek zorla ve cebren dayatma yapmıştır. Alfabe davası; Sovyet rejimi için Türk dil ve kültürünün tarihi ve fiili tesanüdünü (dayanışmasını) parçalamak davası adına radikal bir tedbir yerine geçmiştir. Sovyetler, kendilerine mahsus metotlarla alfabe inkılabına gösterilen mukavemeti kırarak, mahkûm Türklere Latin harflerini kabul ettirmişlerdir.

Böylece Türkiye Türklüğü ile Türk dünyasının, eski harflere dayandırılmış kültür birliği sarsılmıştır. Yakın tarihimizin en büyük ve kanlı düşmanı; hem eski Sovyet Rusyası hem de komünizm sonrası Rusya olmuştur. Çünkü fiziki şartlar ve kültür açısından en büyük tehdidi onlar oluşturuyordu.

Atatürk’ün 1928’de Latin alfabesine geçme kararı; Türk birliğinin tesisinin ne üzerine mümkün olacağına dair en büyük delildir. Peki, Rusya Atatürk’ün bu hamlesine karşılık ne yaptı? Atatürk’ün vefatı üzerine, 1939 yılında tekrar Kiril alfabesine geri döndüler.

Ben şimdi buradan sormak isterim: Atatürk’e karşı beslenen bu sebepsiz karşıtlığı tarihsel gerçeklerin neresine sığdırabiliriz? Kendi değerlerine sırt çevirenler, ancak başkalarının çizdiği stratejilerin birer parçası olabilirler.

Büyük iddialarla ve ideallerle yola çıkıp, günün sonunda küresel güçlerin politikalarına bağımlı hale gelmek büyük bir çelişkidir. Unutulmamalıdır ki gerçek itibar, başkalarının rüzgarıyla hareket etmekte değil; hem halkın vicdanında hem de Hakk’ın katında doğru bir duruş sergilemektedir.

Bu alfabe konusu hakkında çok daha önce de yazmıştım. Lakin bugün okuduğum 50’li yılların kitaplarındaki bilgiler, beni yine bu konuyu yazmaya itti. 50’li yıllardan bu zamana hiç mi mesafe katetmediniz? Varsa yoksa Cumhuriyet ve Atatürk ile kavga ederken elinize ne geçti? Ben söyleyeyim: Türk ve İslam düşmanlarının ekmeğine yağ sürdünüz.

Ben her sözümün ve yazımın ahirette sorulacağının bilinci ve imanı ile konuşuyorum. Birileri gibi değil!

Necati YÜZÜAK