Bedir’den Gazze’ye Sızan Ruh: İmanın, Silahı Yendiği İki Destan!

Ayetullah Coşkun

ayetullahcoskun@hasbahcegazetesi.com

İslam tarihinin ilk büyük sınavı olan Bedir Savaşı ile günümüzün en sıcak direniş noktası Gazze arasındaki manevi ve stratejik benzerlikler, inanç eksenli mücadelelerin zamandan bağımsızlığını gözler önüne seriyor. Bedir’de ‘kardeş kardeşle, baba oğulla’ savaşırken, Gazze’de de varoluş mücadelesi en çetin imtihanlardan geçiyor. Her iki olayda da sayısal ve teknolojik üstünlüğün, imanın ve azmin karşısında ikinci planda kaldığı bir destan yazılıyor.

Bedir, hicretin ikinci yılında (624 M.), sayıca 3’e 1 (yaklaşık 300 Müslüman’a karşılık 1000 Mekkeli müşrik) bir eşitsizlik içinde gerçekleşti. Müslümanlar, Mekke’nin teçhizat ve lojistik üstünlüğüne sahip ordusunu yenerek, zaferin maddi imkânlarla değil, Allah’ın yardımı (Nasrullah) ile geldiği inancını pekiştirdi. Bu, İslam’ın siyasi bir güç olarak doğuşunun ilk ilanıydı.

Gazze’deki direniş de benzer bir eşitsizliğe dayanıyor. Hamas, dünyanın en gelişmiş silah teknolojisine sahip ordularından birine karşı, tünel taktikleri ve gerilla savaşı ile mukavemet gösteriyor.

Düşman yenilmez değildir!

Bedir’de kılıçlar ve mızraklarla kurulan bu inanç köprüsü, bugün Gazze’de füzeler ve zırhlı araçlara karşı sergilenen sarsılmaz iradenin temelini oluşturuyor. Müslümanlar için bu direniş, Bedir’de kazanılan psikolojik zaferin modern bir yansımasıdır: “Düşmanın yenilemez olmadığı” fikrini dünyaya ilan etmektir.

Bedir Savaşı’nı diğer çatışmalardan ayıran en dramatik özellik, aynı aileden insanların karşı cephelerde yer almasıydı. Hz. Ebu Bekir’in (r.a.) oğlu, Hz. Ömer’in (r.a.) akrabaları müşrik saflarında savaştı. Bu durum, mücadeleyi kan ve kabile bağlarının değil, inancın belirlediği bir hak-batıl mücadelesi olarak tarihe kaydetti.

Gazze direnişi de, benzer şekilde, sadece toprak mücadelesi değil, aynı zamanda inanç, namus ve varoluş mücadelesi olarak kodlanıyor. Direnişçiler, ailelerini kaybetme pahasına mücadeleye devam ederek, Bedir’deki Muhacirlerin sergilediği imanın önceliği prensibini günümüze taşıyor.

Bedir’de elde edilen askeri zafer, Mekke’nin direncini kıran Ebu Cehil gibi liderlerin ölümüyle sonuçlanmış, İslam’ın tebliği için yeni bir kapı açmıştı. Savaşın ardından esirlere gösterilen insancıl muamele, İslam’ın savaş ahlakını da dünyaya duyurmuştu.

Gazze’deki direnişin “zaferi” de, askeri sonuçlardan ziyade, uzun süren ablukaya ve ağır bombardımana rağmen imanın ve iradenin kırılamaması olarak tanımlanır. Bu direniş, uluslararası kamuoyunda ses getirerek Filistin davasını canlı tutmak ve işgalci güce beklemediği kayıpları verdirmek suretiyle moral ve stratejik üstünlük sağlamayı amaçlıyor.

Bedir Savaşı, İslam ümmetine zor şartlar altında dahi manevi gücün zafer getirebileceğini kanıtlayan bir ders oldu. Gazze’deki direniş, bu tarihi dersin günümüzdeki yankısı olarak, iman ve azimle donanmış küçük bir topluluğun, teknolojik ve sayısal devlere karşı onurunu koruma mücadelesinin sembolü olmaya devam ediyor.

Selam olsun Filistin’e, selam olsun Gazze’ye, selam olsun Direnişe!

Ayetullah COŞKUN