ESKİ NESLİN GEÇMİŞİ, YENİ KUŞAĞIN BEKLENTİLERİ

Mustafa K. Topaloğlu

topaloglumustafa@hotmail.com

“Eski dönemlerin gençliği” ile “günümüz gençliği arasındaki farklar” saymakla bitmez. Kitle iletişimden, cep telefonundan, dijital ortamdan ve teknolojik gelişmelerden sosyal medyaya kadar uzanıyor.

“Eski gençliğin” geçmişindeki çileleri, yoklukları, özverileri, umutlu arayışları, azimle ve sabırla yapılan çalışmaları yeni nesille kıyaslanamaz. Yeni neslin karakteristik yapısı; geleneksel başarı kalıplarının ötesine geçerek dijitalleşme, bireysel özgürlük, hızlı tüketim, kolaycılık ve emeksiz başarı elde etme üzerine kuruludur.

Eski nesiller fakirliğin, işsizliğin, imkânsızlığın ve zorluğun her çeşidini yaşadılar. Hayata atıldıktan sonra hesabını kitabını bilen ve tutumlu olanlar aşağı yukarı aradıklarını buldular. En azından büyük bir çoğunluğunun vasat bir hayatı var.

Onlardan önce yaşayanlar ise fakir doğdular, fakir yaşadılar ve fakir olarak öldüler. Anlatmaya çalıştığımız 50-60 yaş kuşağı ise fakir doğdular ama şimdi zengin yaşıyorlar, en azından vasat bir yaşam seviyeleri var. Yokluğu yaşadıklarından ellerindeki imkânlar için şükretmesini biliyorlar. Bu durum da onları mutlu etmeye yetiyor.

Yeni neslin böyle bir geçmişi yok. Çünkü her şeyi hazır buldular. Anne baba yoklukla büyüdüğü için, “ben çektim çocuklarım çekmesin diye” her şeyi boldan boldan önlerine serdiler. Yeni kuşak, hiçbir şeyin özlemini çekmeden istediğini anında bulabiliyor. Para, elbise, gezi, bilgisayar, teknoloji, yiyecek, içecek ha keza. Al, kullan, tüket. Bitti mi? Yenisi gelsin. Yok mu? Yoksa isyan, başkaldırı. Tam kapitalist, emperyalist sistemin planladığı sistem: “Üreteceksin, tüketeceksin, bitti mi yerine yenisini alacaksın” Bu çark kesintisiz böyle devam edip gidiyor.

Hakikati ifade etmek gerekirse yeni nesil gerçekten çok akıllı ve zeki. Türkiye’de ve dünyada cereyan eden olayların arkasındaki gizli oyunları sezinleyebiliyorlar. Teknolojiyi ve bilgisayarı kullanmada mahirler.

Bu yönleri iyi güzel de hayata bakış açıları olumsuz. İçlerini güvensizlik ve umutsuzluk duygusu sarmış. İnsanlara, idarecilere, okullarına güvenmiyorlar. Daha önemlisi, geleceğe güvenmiyorlar. Bu karamsar tablo çok ürkütücü… Hadi diyelim bunlar değişim çağındaki insanlar, gelecekte değişebilirler. Toplumun geneline baktığımızda aşağı yukarı aynı güvensizliği ve olumsuzluğu görüyoruz.

Aslında bu kadar karamsarlığa gerek yok. Kendimizi dünya devletleriyle mukayese ettiğimizde şanslı bile sayılabiliriz. Yeraltı ve yerüstü zenginliklerimizi hesaplayacak olursak dünyada iyi konumda olan ülkelerden biriyiz. Bugün işletemiyorsak bile gelecekte işletme umudumuz var. Dünyada en genç nüfusu olan bir ülkeyiz. En önemli hazinemiz geleneksel aile yapımız tüm engellemelere rağmen varlığını sürdürüyor. Hayatın tüm zorluklarına rağmen Türk insanı aile yuvasından maddi ve manevi desteğini almaya devam ediyor.

Dünya devletleriyle mukayese yaptığımızda sosyal dengemizin işlediğini söyleyebiliriz. Değişim ve gelişim ile ilgili gelişmeler hızla devam ediyor, yeni anayasa arayışı umut verici. Normal yaşantının dışında ufak tefek olayları hesaba katmayacak olursak büyük bunalımlar ve sosyal facialar şükürler olsun ülkemizde pek yok. Her şeyin sütliman olduğunu da söylemek istemiyorum. Haksızlıkları, yolsuzlukları, baskıları, yasakları, zulümleri saymakla bitiremeyiz. Ancak dünya kurulduğundan beri bu haksızlıklar zaten var, yarın da mutlaka olacaktır. Hakla batılın çatışması ilahi adaletin bir tecellisidir. Unutmamamız gereken çok önemli bir püf noktası vardır: Her şeye rağmen hayat devam ediyor.

İslami duyarlılığı olan insanların şanslı oldukları çok önemli bir avantajları daha vardır: Başvurabilecekleri ve örnek alabilecekleri bir anayasalarının olmasıdır. Dünyadaki sistemler ve kaynaklar tükenmiştir. Ne komünizm kalmıştır, ne sosyalizm kalmıştır, ne faşizm kalmıştır, ne de liberalizm. Bizim model aldığımız sistem kıyametin sonuna kadar devam edecektir. Yalnız bir şartla: Bu sistemi çağra ve teknolojiye göre yorumlayıp uygulamak şartıyla. (İmani konular bu işin dışındadır.)

İnsanları 1400 sene öncesine götürüp tarihin derinliklerine bırakırsanız, işte o zaman olduğumuz yerde dönüp dururuz.

Mustafa K. TOPALOĞLU