Modern Müslümanın Yanılgısı: Dünya Gurbetinde Cennet Aramak

Ayetullah Coşkun

ayetullahcoskun@hasbahcegazetesi.com

Şair ve yazar İsmet Özel, o sarsıcı ve ödün vermez üslubuyla ‘Yaşıyor olmak, savaşıyor olmaktan başka bir şey değildir’ derken, aslında hayatın trajik dokusuna neşter vurur. Bu ifade; yalnızca fiziksel bir kavgayı değil, insanın nefsiyle, zamanın ruhuyla ve eşyanın tabiatıyla olan o kesintisiz mücadelesini simgeler. Ne var ki modern zaman Müslümanı, bu kadim ‘savaşçı’ kimliğini terk ederek dünyayı bir ‘dinlenme tesisi’ ya da inşa edilmesi gereken bir ‘mini cennet’ olarak görme yanılgısına düşmüştür.

Bu dünyada her şey eksiktir, her şey yarımdır. İnsanın bu dünyadaki temel yanılgısı, mükemmeli (tam olanı) kusurlu olanda aramasıdır.

Bizler Müslümanlar olarak, ahirete dair olan vaatleri bu dünyaya tahvil etmeye çalışıyoruz. Dünyamızı cennet haline getirmeye çalıştıkça, dünyanın doğasındaki “meşakkat” gerçeğiyle çarpışıyor ve her seferinde daha büyük bir hayal kırıklığı yaşıyoruz. Halbuki dünya, tadilatı asla bitmeyecek eski bir ev gibidir; bir tarafını onarırken diğer tarafı mutlaka dökülecektir.

Modern dünya bize konforu, hızı ve acısız bir hayatı vadetti. Atalarımızın çektiği büyük kıtlıklar, kitlesel salgınlar veya cepheden cepheye koştukları fiziksel yıkımlar bugün çoğumuzun uzağında. Karnımız tok, sırtımız pek; teknoloji sayesinde imkansız görünen her şeye erişebiliyoruz. Ancak bu maddi doyum, beraberinde korkunç bir ruhi açlığı getirdi.

Eskilerin acısı somuttu: açlıktı, yaraydı, ölümdü. Bizim acımız ise soyut ve daha sinsi: anlamsızlık, yabancılaşma ve varoluşsal sancı. Maddi refah arttıkça insanın içindeki boşluk büyüyor. Modern Müslüman, lüksün ve konforun içinde “evinde hissetmeme” duygusuyla kıvranıyor. Bu durum, atalarımızın çektiği bedensel acılardan çok daha ağır bir yük olabilir; çünkü fiziksel acı bir şekilde dindiğinde insan huzur bulabilirken, ruhun acısı tüm konforu zehirlemeye yetiyor.

Eğer yaşamak savaşmaksa, bugünün Müslümanı için savaş meydanı artık meydanlar değil, kendi iç dünyasıdır. Modernite bizi sadece dışarıdan değil, içeriden işgal etti. Arzularımızı, beğenilerimizi ve hayattan beklentilerimizi yeniden şekillendirdi.

Bizden öncekiler “nasıl hayatta kalırım?” diye savaşırken, biz “bu anlamsızlık içinde nasıl Müslüman kalırım?” savaşını veriyoruz.

Dünyada cenneti kurma hayali, bir serabın peşinden koşmaktır. Müslüman için dünya, içinde rahat edilecek bir saray değil, bir sefer halidir. Acının ve eksikliğin kaçınılmaz olduğunu kabul etmek, modern dünyanın vaat ettiği o sahte “mutluluk” illüzyonundan kurtulmanın ilk adımıdır.

Kurtuluş, karnımızın tokluğunda değil, ruhumuzun o soylu sızısını yeniden keşfetmekte yatmaktadır.

Vesselam.

Ayetullah COŞKUN