Alimlerin Emeği ve Dijital Çağın Vefasızlığı

Okumak… Ne kadar heybetli bir ifade! 90’ların çocukları bunu çok iyi bilir. Çocukken bize savrulan en büyük tehdit, “Okumazsan sanayi seni bekliyor!” sloganıydı. Bu ifade, bize gece vakti mum ışığında anlatılan korku hikayelerinden çok daha dehşetli geliyordu. Çünkü okumadığımız takdirde hayatımızın tamamının yok hükmünde sayılacağını düşünüyorduk.

Böyle büyüyen bir nesil olarak bizler, çağımızın internet ortamıyla tanışınca tehlikeli bir dönüşüm yaşadık. Önümüze hazır gelen bilgileri hemen tüketmeye başladık. Örneğin; dinle ilgili derin meseleleri 3 ya da 5 dakikalık videolarla izleyip akşamına pervasızca ahkam kesmeye başladık. Ne yazık ki şeddeli, yarım birer cahil olduğumuzu göremedik. Aslında bu, travmatik bir durumdu. Çünkü bizim neslimizin travmaları otuz sene öncesinden, kendimizi ispatlama çabamızla başlamıştı. Psikiyatrik ve psikolojik travmaların en büyük izlerini taşıyan dönem çocukluktur.

O yüzden sizlere söylüyorum: Alimler olmasaydı; radyolarda, televizyonlarda, mecmualarda ya da videolarda dinlediğiniz o dini bilgi birikimlerini asla konuşamazdınız. Çünkü İslam dininin ana kaynağı Arapçadır. Bu mübarek insanlar, o muazzam ilmi deryayı bizler için Türkçe olarak önümüze sundular. Bizler ise onlara şükranlarımızı sunmamız, bizi karanlıktan aydınlığa çıkardıkları için şükür secdeleri yapmamız gerekirken; dönüp onlara eleştiriler, reddiyeler getirdik. Ne kötü bir akıl tutulmasıdır! Onları ezerek, üzerek ve onlara laf söyleyerek küstürdük. Bu, çok kötü bir vefasızlıktır; buna “cehl-i mürekkep” bile diyemem.

Bu travmatik durumdan sıyrılalım. “Din garip geldi, garip gidecektir” Dilimizden imtihan oluruz, Allah insanı iddiasından vurur. Lütfen boyun eğelim. Din, amel etmektir; amel edelim! Her şeyi ihtisas sahibi kişilere bırakalım. Sahabenin “sahabe” olmasının en büyük nedeni sadece Peygamber’i (s.a.v.) görmüş olmaları değildir; asıl olan boyun eğmeleridir. İşin manevi boyutunu da söylemek lazım: Sahabe boyun eğdi, Allah için boyun eğdi. Bizler de şeriattan taviz vermedikleri müddetçe alimlere boyun eğelim. Her gelecek yakındır.

Vesselam.

Harun TAŞKIRAN

Etiketler: 90'lar » alimlere vefa » bilgi kirliliği » cehl-i mürekkep » din eğitimi » eğitim » gençlik » harun taşkıran » internet çağında din » okuma kültürü » sahabe ahlakı » Sanayi » Sosyal medya » Toplumsal değişim » travma » Türk toplumu » turuncu