El alem ne der diye yaşamak

Hatice Derin SİLAHLI

silahlisahin@gmail.com

Yazılı ve sözlü kurallar hayatı idame ettirme ve sosyal bilinç açısından önemlidir fakat hangi bilincin ürünü olduğunu bilmediğimiz örf ve adetlerimizin de bir kısmına yazılı kanun gibi sıkı sıkıya bağlanmanın ne denli doğru olduğunu düşünmekte fayda var.

Birkaç örnekle açıklamak gerekirse;

– Yaklaşık 20 yıl öncesine kadar, yuva kuran genç kızlarımıza uygulanan tarife; Gelinliğinle gidiyorsun, kefeninle çık. Kocadır döver de sever de (başkasını da sevebilir) sen kocana sahip çık, yuvayı dişi kuş yapar.

– Eve misafir geldiğinde el öpme zorunluluğu; Özellikle akraba zorbalığı (fiziksel, sözlü ya da cinsel taciz) yaşayan ve bunu açıklamayan çocukların örf ve adetlere uyması adına, sakındığı kişilerin elini öpmeye mecbur bırakılması.

– Eve gelen misafirlere ısrarla ikramda bulunulması.

– Kendi yakınımızın yaptığı haksızlığı -akrabadır ayıp olmasın, aramız bozulmasın mantığı ile- görmezden gelmek.

– Düğüne hediyesini hediye değil borç olarak verip aynıyla karşılığının beklenmesi.

– Evlenen kızlarımızın çeyiz-düğün adı altında damadı boğazına kadar borca sokması.

– Büyüğün yanında konuşulmaz diye diye kendi hakkını savunmayı bilmeyen gençler yetiştirmek.

Her örf ve adete bağlı kalmanın iyi insan olmak anlamına gelmediği aşikâr ve her iyiliğin aslında iyilik olmadığı…

Allah ne der bilincine erişemeyip el alem ne der bilinciyle hareket etmenin acısını çekiyoruz. Elalem ne der diye yaşarsanız Allah’ın rızasını kaybedersiniz. Din, ailede yaşanır…

Kendi hayatına çeki düzen veremeyen el alemin -biz babadan böyle gördük kafasıyla- bizim hayatımızı çekip çevirmesine müsaade ediyoruz.

Taş her zaman uzaktan gelmiyor ve bunu ancak kafamız yarılınca anlıyoruz.

Hatice Derin SİLAHLI