Zaman değişse de adalet her zaman aynıdır. Hz. Ömer henüz İslamiyet'i seçmeden önce tüccarlık yapmakta imiş. Yanında Ebu Vakkas ile beraber o sırada Sasani İmparatorluğu'na, yani İran'a gitmiş. Gece uyuyunca sabah bakmış ki develeri ve altınları çalınmış. Oranın halkı gidip derdini hükümdara anlatmasını, buranın hükümdarının "ruş-i revan-ı adil" olduğunu ve meselesini çözeceği...

Birbirimizin mallarını haksız yollarla yemeye ne kadar da alıştık, değil mi? Bu durum ne kadar basitleşti ve bundan ne kadar da hoşnutuz! Bile bile günaha giriyoruz da kalbimizde en ufak bir kıpırdama olmuyor. Oysa bu hâl, kendi nefsimize kıymaktan öteye geçmiyor. Ah bir anlayabilsek... Kur'an-ı Kerîm'in ifadesiyle, ölü kardeşimizin etini yemekten farksız olan bu hâlimizde...

Medeniyetler önce şehirlerde değil, kalplerde doğar. Çünkü insanın iç dünyası, dış dünyanın aynasıdır. O ayna bulanıksa ne şehirler huzur verir ne saraylar adalet dağıtır. Kalp, medeniyetin mihrabıdır derler; orada yankılanan her hakikat, zamanla sokakların ahengine, çarşıların helal dengesine, mahkeme duvarlarının adalet sesine dönüşür. Bir milletin yükselişi de çöküşü de önc...