Yolculuk: Farkındalık ve Öz Benliğe Dönüş

Ahmet AL

alahmet53@hotmail.com

Yaşam, genellikle nereye, kime, neden, niçin diye sormadan, bazen kendimize bile faydası olmayan bir hedefe kitlendiğimiz bir yolculuktur. Bu yolculukta, ister kendi hür irademizle seçtiğimiz olsun, isterse başkalarının yönlendirmesiyle bize seçtirilen olsun, ne üzerinde yürüdüğümüz yolun ne de geçtiğimiz mekanların farkında oluruz.

Çoğu zaman, unuturuz ya da bizi bize unuttururlar. Kendi varlığımızdan, potansiyelimizden ve gerçek arzularımızdan uzaklaşırız. Bazen, anlık bir uyanışla kendimize döneriz; bazen ise farkında bile olmadan, meçhul bir yolculukta kaybolup gideriz. Bu kayboluş anlarında, bizi karşılayacak veya uğurlayacak ne bir el ne de bir mendil sallayanımız olur. Bu yalnızlık, genellikle kendi iç sesimizi duymayı unuttuğumuz için yaşanır.

Ancak, bazen bir dostumuzun ya da bir rehberimizin farkında olmadan sarf ettiği birkaç kelam bizi derin bir uykudan uyandırır. O an, bir aydınlanma yaşarız ve kendi kendimize, “Aaa, bende varmışım!” deriz. Kendi içimizdeki varoluşu, gücü ve benliği yeniden keşfederiz.

Ne yazık ki, yaşamın koşuşturması içinde çoğu zaman beden ruhdan, ruh ise bedenden ayrı yaşar. Bilinçli ya da bilinçsizce, kendimize zulüm ettiğimizin dahi farkında olmayız. Gerçek mutluluktan ve huzurdan uzaklaşırız.

Büyük şairin de dediği gibi, “Bir ben vardır benden içerü.” Bu dize, bize gerçek varlığın dış dünyada değil, tam da içimizde, öz benliğimizde saklı olduğunu hatırlatır.

İşte ne zaman iç dünyamıza dönebilir veya döndürülebilirsek, o zaman gerçek insan olmayı ve gerçek mutluluğu bulabiliriz. Bu dönüş, bizi çevreleyen dünyaya karşı da daha duyarlı hale getirir. O zaman, dalganın sesini, kuşların ötüşünü, ağacın hışıltısını ve hepsinden önemlisi sevginin hazzını kalpten hissedebiliriz. Hayatın ritmini, yalnızca içsel yolculuğumuz tamamlandığında yakalarız.

Daha görerek ve bilerek adımlar atabileceğimiz, bilinçli ve anlamlı yolculuklarda buluşmak dileğiyle, hoşça kalın.

Ahmet AL